Pet Shop Gerçeği

İyi Akşamlar

Aslında ne yazacağımı da bilmiyorum. En iyisi hikayemi sizlerle paylaşmak. Belki acım biraz olsun diner, içimin yangını bir an olsa söner.

Eşimle birlikte İstanbul’ da yaşıyoruz. 1,5 yıllık evliyiz. Benimde eşimin de hayvan sevgisi çok fazladır. Önümüzdeki günlerde benim doğum günüm yaklaşıyor. Bu sebeple eşim sürpriz olarak, tatlı mı tatlı bir şivava hediye etti. Hikâyemiz de tam olarak burada başladı. Bakırköy **pet shop tan almış. İşin kötü yanı araştırma yapmadan çok ufak, yavru köpek satın alması. Daha önce hiç evde köpek bakmadık. Bu ilk köpeğimiz olacaktı. Onu gördüğümde ( adını kuzu koymuştum ) çok sevinmiştim. Gece gündüz onunla ilgileniyorduk. O kadar ufak, o kadar bakıma muhtaçtı ki bu ilgimizi iki kat daha arttırıyordu. Evimizde ona ayrı bir oda yaptık, ayrıca aklımız onda kaldığı için gece yatarken de sepeti ile başucumuza alıyorduk, böylece sabaha kadar kontrol altında tutuyorduk.

Köpeği 02.12.2007 pazar akşamı satın almış eşim ve bana hediye etti. Veterinerini aradım. Önce parazit bakımı, sonra da aşısı olduğunu söylediler. Oradan başka bir yere götürmememizi söylediler. Herşey gayet iyi gidiyor gibiydi. 06.12.2007 sabahına kadar sürdü mutluluğumuz. Akşam bizle oynayan, üzerimizden inmeyen sapasağlam kızım, sepetinde ölü gibi yatıyordu. Baştan huysuzluk ediyor sandım. Sabah 7.30 civarıydı en fazla. Hemen eşimi kaldırdım. Kızım hastaydı, yemek yemiyor, su içmiyor, hatta ayakta duramıyordu. Çaresizce bize bakıyordu beni iyileştirin dercesine. Hemen aldığımız yeri aradık. 9 da açıyoruz hemen getirin dediler. Gittik. Kızım can çekişiyordu. Gözleri düşüyordu sürekli. Gittik pet shopa. Henüz açılmamıştı. Önce veteriner geldi. Sahipleri bekliyorduk açılması için. Bu arada veteriner Bey !!! kızıma bakma gereği bile duymadı beklerken..Neyse sonunda açıldı, veterinerin ofisine geçtik. Burada bırakın dedi, ben gerekli bakımı yapacağım. Diş etleri beyazlamaya başlamıştı ve ateşi de yüksekti. Çaresiz kızımızı orada bıraktık ve işlerimize gittik.

Gün boyunca arayamadım korkudan. Kötü haber almak istemiyordum. Eşim de çok üzgündü. İşten erken çıkıp, pet shopa gitmiş. Kızımızın durumu pek te iyi olmadığı için kendince çare düşünmüş. ** dan ağzı yandığı için Yine Bakırköy de ** Pet shopa gitmiş ve oradan da terrier almış. Çok üzülmeyeyim diye. Ben eve geldim. Durumu iyi değil dedi. O iyileşsin geri alırız ama bak bunu verdiler dedi. Onların hatası varmış dedi. Tabi ben tüm gerçeği ertesi gün öğrendim. Aslında kızımı daha o gün kaybetmişiz. Ama ben üzülmeyeyim diye eşim böyle bir yola başvurmuş. Başka bir pet shopa gidip oradan siyah bir terrier almış. Psikolojimi tahmin edersiniz sanırım. 3 gün içinde ne olduğunu bile anlamadan kızım ellerimin arasından kayıp gitti. Böyle şeyler bizim başımıza gelmez diyoruz ancak ne yazık ki geliyor. Acımız bununla da sınırlı değilmiş.

Yeni terrier e korku ile yaklaştım bu süreçten sonra. O kadar sevimli, o kadar hareketli bir yavruydu ki o da sevdirdi kendisini bir iki günde. Simsiyahtı. Zeytin koyduk adını. İlk kötü tecrübemizden dolayı çok tedirgindik. Hayvancık kucağımda uyuyordu ben korkuyordum bir şey mi oldu diye. Ama bir problem yoktu. Hopluyor zıplıyor, sürekli sevgi şefkat istiyordu. Tabii bu da yavru idi. Pet shop dışında serbest olarak çalışan, o pet shopunda işlerini yapan bir veteriner numarası verdiler. Bu hafta aşısını yaptırmalısınız dedi. Zeytinim çok ta kaşınıyordu.

Perşembe günü aldığımız kızımızı Cumartesi günü aşıya götürdük. Hem karma aşı hem de parazit bakımı yapıldı kızımıza. Çok huysuzlandı. O kadar hareketli, canlı yavrumun sesi soluğu kesildi aşıdan sonra. Yemek yemiyor, sepetinden kalkmıyordu. Hep bitkindi, yatmak istiyordu. Veterineri aradı eşim normal dedi. Aşı sersemlik yapar dedi. Pazar günü yine durum devam edince tekrar gittik veterinerimize. Deri altı vitamin iğnesi yaptı. Bu ayağa kaldırır dedi. Ama yine devam etti halsizlik bitkinlik yemek yememe durumları pazar ve pazartesi. Sadece su içiyor yemek yemiyordu. Bu arada sürekli veteriner ile görüşüyorduk. Tuzlu su verin dedi onu da yaptık. Bu arada da pazar günü kaka yaparken poposundan iki damla kan gelmiş. Eşim hemen veterineri aramış. Parazitler öldüğü için böyle oluyor, panik yapmayın demiş.

Pazartesi akşamı iyice kötüleşti Zeytin. Su bile içmemeye başladı. Normal değil dedi veteriner yarın hemen getirin dedi. Biraz ılık şekerli süt verin dedi ağzından şırınga ile. Onu da yaptık ama artık iyice kötü idi durumu zeytinimin. Başını kaldıramıyordu. Ağzından su vermeye çalışıyordum şırınga ile, patisi ile elimi itiyordu. Gece çok huzursuz uyudum zaten. Salı Sabahı kalktığımda eşim de köpek te yoktu. Eşim erkenden veterinere götürmüş. Burada kalsın demiş veteriner. Sabah durumu daha da kötü imiş. Gün içinde veterineri aradım. Sağ olsun çok moral vermeye çalıştı ve çok ilgilendi.Tedaviye cevap vermediği için damara girmiş ve damardan serum vermiş. Akşam iş çıkışı gittik görmeye. Çok fenaydı durumu. Serum takmışlardı. Titriyordu. Ufacık yavru nasıl dayansın bu kadar iğneye, seruma. Çaresizce gözlerime bakıyordu. Yine aynı bildik bakışlar. Bu geceyi atlatırsa kurtulur dedi.

Veterinerle konuştuk biraz. O da çok kızgındı pet shoplara. Çoğunun Bulgaristan’dan kaçak getirildiğini söyledi. Bu işi insanların ticaret için yaptığını anlattı. Neyse çok uzattım zaten. Toparlayayım hemen. Son olarak bugün sabah korktum tekrar veterineri aramaya. Eşim aradı. Durumu iyi değil demiş. Akşam eşim işten almaya geldi beni. Ve akşam öğrendim ki zeytinimi de kaybetmişiz. Belki de sabah daha yoktu. Belki akşam kaybettik. Henüz aslını da bilmiyorum ne zaman kaybettik. Bir şeyi sorgulayacak durumda da değilim zaten. Dayanamıyorum. Çok acı veriyor bu durum. İlk pet shop durumu saklıyor ama sanırım gençlik hastalığı idi. İlk kızımı 4 günde, ikinci kızımı ise 7 günde kaybettim. Çok kısa bir süre de birinin acısı dinmeden diğerinin acısını yaşıyorum. Anlayamıyorum. Bu nasıl mantık bu ne ciddiyetsizlik, Parasında pulunda değilim. İki milyar harcayayım ama kızlarım hayatta olsaydı. İki yer de 2 gün için zarar telafi ederiz. 2 günden sonrasını karşılamıyoruz diyorlar. Maddi zarar umurumda değil, ama benim manevi zararımı kim karşılayacak???

Kusura bakmayın çok uzattım. O kadar doluyum ki. Allaha havale ediyorum hepsini. Konuyu biraz araştırmaya başladım. Hepsini şikâyet edeceğim. Şikâyet etsem de bir şey olmayacak belki ama susmayacağım. Söyleyebileceğim tek şey, kesinlikle ve kesinlikle pet shoplardan hayvan almayın. Hayvanlar katloluyor. Bu rezalete birileri dur desin lütfen…