evlendiğimizin ilk günlerinde evimizi bizimle birlikte paylaşacak sevimli bir kedi almaya karar verdik eşimle. ilk tercihimiz vitrinden beyendiğimiz bir iran kedi yavrusuydu. O heyecanla ne yaptığımızın bile farkında değildik… kedimiz ( nano’muz ) ilk 4 gün çok mutlu, sürekli oyunlar oynayan ve sağlıklı bir kediydi. 4. günün akşamı kedimiz birden bire hastalandı. nefes almakta zorluk çekiyordu. bir çok veterinere götürmemize rağmen durumu her gün daha kötüye doğru gidiyordu. sabahlar, akşamlar boyunca hiç uyumadan başında ağladık durduk.. ufacık kedimiz sanki 90 yaşındaki bir insan gibiydi. son çare olarak bir veterinere daha götürelim dedik ve işte o mucize o gün gerçekleşti. artık ölecek, yapacak bir şey yok diye teselli etmeye çalışan veterinerlere inat Nano’muz 1 gün içinde ayağa kalktı ve sizlerle birlikte yapacağımız çok şey var dercesine aramıza tekrar katıldı. 1 ay boyunca tedavisi sürdü ve şimdi 3 yaşında koca bir kız artık o.
www.kedilik.com - kedidir ne yapsa delidir.
“kedimi az kalsın kaybediyordum…” için 0 Yorum yapılmış.