--------------------------------------------------------------------
Kızlar Mektup Var ! – Çağatay Öztürk
Kızlar Mektup Var !
Hampstead Parki/Londra
Postacı Kapıyı İki Kere Çalar
Neredeyse üç haftadır Köpeklerim Zeyna, Clara ve Roxy’den ayrıyım. Zorunlu bir ayrılık bu. Ancak kendimi yine de kötü hissediyorum. Hatta suçlu hissediyorum. Çocuklarını endişe, merak ve belirsizlik içerisinde bırakarak arkasına bakmadan gitmiş bir baba gibi hissediyorum. Yok ama kendime çok haksızlık etmemeliyim diyorum sonra. Gözüm arkada kaldı çünkü. Dilek Hn, Remziye Hn ve sevgili Murat’a rağmen gözüm arkada kaldı. Kalbimde orda kaldı onlarla. Onların kokusunu hissetmedikçe, onlara doyasıya sarılmadıkça, onları dakikalarca oyun oynarken izlemedikçe gözüm de kalbimde arkada. Dünyanın neresinde olursam oluyum, her ne yapıyorsam yapayım. Gözüm arkada onlar yanımda olmadıkça!
Zeyna’yı düşünüyorum. Kayısı suratlı meraklı Zeynacığımı. Havlama sesi hep kulağımda. Birde beni ve ev halkını koruma iç güdüsüyle kendini ordan oraya atan o arada da boyuna posuna bakmadan havlayan güzeller güzeli Zeynam.
Sonra Clara geliyor aklıma. Zenci güzelim. Evimizin top modeli zenci güzelimiz, Naomi Campbell’im geliyor aklıma. Poposunu sallayıp ordan oraya zıplaması. Aniden Yedikule hayvan barınağından ilk geldiği gün geliyor gözümün önüne. Ona sarılacağım günü iple çekiyorum. Onu koklayıp, öpeceğim gün için sabırsızlanıyorum.
Peki ya Roxy! Evimizin son beşiği kızıl kızım. İrlanda Seteri güzeller güzeli. Koca ayaklı, mahsum bakışlı iyi huylu prensesim. Roxy ile güreşmemiz geliyor aklıma. Keşke yanımda olsaydı diyorum. Keşke köpeklerimin hepsiyle gittiğim yerlere seyahat edebilme olanağım olsaydı diyorum. Onları bir an yanımdan ayırmasam. Her birinin ayrı bir karakteri farklı bir kişiliği var. Bu farklılıkları davraışlarında gözlemlemek mümkün. Hepsi hayatımın tamamlayıcısı gibi. Hayatım onlarsız ne kadar boş olurdu diye geçiriyorum aklımdan ve onlara bu mektubu yazmaya karar veriyorum. Bilgisayarın başına manik bir biçimde oturuyorum. Düşündüklerimle, bilgisayarın klavyesi arasında bir yarış var sanki. Aklımdan geçenleri bir an önce yazıya dökmek istiyorum. Sanki daha çabuk yazarsam, düşündüğüm herşeyi bir çırpıda yazıya dökersem onlara daha çabuk kavuşabilecekmişim gibi geliyor. Sonra yavaş yavaş yazacaklarımı toparlıyorum o iki sihirli sözcüğü kaleme alarak. Kızlar ‘Sizi Seviyorum’ hemde çoooookkk!
Zeyna, Clara ve Roxy’e Sevgilerimle!
Çağatay Öztürk
Uzman Psikoterapist
Hampstead Parki/Londra
nasıl hissettim o heyecanınızı nasıl içimden kalkıp kızıma gitmek geldi. belki aynı duyguları beslediğimiz için belkide kızımı deli gibi özlediğim ve cümlelerimle kendi kızlarınıza olan özleminizi anlatmanızı okuduğumda kendimi bulduğum için :)
teşekkürler, elinize, yüreğinize sağlık