--------------------------------------------------------------------
Köpekler mi daha Tok Gözlü Yoksa İnsanlar mı? – Çağatay Öztürk
Köpekler mi daha Tok Gözlü Yoksa İnsanlar mı?
Uzun bir aradan sonra dün, köpeklerim Zeyna, Clara ve Roxy’i mamalarını yerken seyrettim. Zeyna yemek yerken diğer iki köpeğim onu seyrediyorlardı. Daha sonra evdeki köpek sürüsünün lideri Zeyna mamasını yiyip bitirdikten sonra diğer köpeklerim Clara ve Roxy mama kabının başına geçtiler ve mamalarını yemeğe başladılar. Bu görüntü ve düzen karşısında gerçekten ne diyeceğimi bilemiyordum. Biz insanların, hayvanlardan özellikle köpeklerden ders alacağımız o kadar önemli nokta varki hayvan sahibi olanlar ne demek istediğimi çok iyi anlarlar.
Köpekler karnı doyunca kenara çekilmeyi ve bir sonraki köpeğe karnını doyurma şansını veriyor. Peki ya biz insanlar? Sizce biz insanlar köpekler kadar tok gözlü olabiliyor muyuz? Yoksa karnımız doysa da yine biz yiyelim hep yiyelim diye aç gözlülük yapmaya devam mı ediyoruz?
Kimi zaman insanlar birbirlerine hakaret etmek istedikleri zaman hayvan adlarını söylerler. Oysaki hayvanlarla vakit geçirdiğinizde onların o güzel yanlarına tanıklık ettiğinizde hayvanlara ne kadar büyük bir haksızlık ettiğimizi fark etmemiz gerekiyor.
Köpek denen varlık ego’su olmayan bir varlık. İnsan ise ego’su en güçlü varlık. Ancak güçlü bir ego ile acımasız olmayı birbirine karıştırmamak gerekiyor. Hayvanlardan ögreneceğimiz çok şey var. İnsanların bu kadar acımasız olması gerçekten çok üzücü. Ayrıca bu acımasızlık yaşadığımız dünyanın daha da güvenilmez bir hal almasına sebebiyet veriyor. Kısacası, hayvanlar bile bu kadar tok gözlüyken, biz insanların artık insana yakışır gibi davranmamızın ve aç gözlülüğü bir kenara bırakmamızın zamanı geldi de geçiyor bile diye düşünüyorum…!
Çağatay Öztürk
Uzman Psikoterapist
kesinlikle binlerce kez katılıyorum bu cümlelere.
annaem küçükken bana kızınca köpek derdi çok küçükken alınırdım. üzülürdüm ama 15 yaşımdan sonra annem her bana kızıp köpek dediğinde o öfkeli bakışlarına karşı “teşekkürler anne :)” dedim bu kez hep o şaşırdı. çünkü beni o büyüttü ve bana köpek sevgisini aşılamadı ama ben hep onları başkalaşmış bir sevgi ile sevdim, tiksinmedim, adlarının bana yakıştırılmasına kımadım, gurulandım. onlar kadar vefalı, onlar kadar dürüzt olduğumu düşünüp gururlandım kendeimle :)
teşekkürler annaecim bana bunu farkettirdiğin için