--------------------------------------------------------------------
Onların da canı yanar… – Duygu Aksu
Yazar: Duygu Aksu
Onların da canı yanar…
Artık eskisinden daha çok görüyorum yol kenarında ezilmiş, ölüme terk edilmiş kedileri, köpekleri. Her geçen gün daha çok hayvanlara işkence haberleriyle karşılaşıyorum. Onları yardıma muhtaç hale getiren de canlarına kıyanlar da bizimle birlikte yaşıyor…
Kendimi bildim bileli hayvanları çok sevmişimdir. Aracımda mutlaka kedi-köpek maması, bir su kabı vardır. Zor bir durumda gördüysem de mutlaka geri döner, yardım ederim. Onları kurtarmak için geç kaldığım zamanlar da oldu ne yazık ki… “Ben hayvanları sevmem. Benden uzak dursunlar” diyenleri anlamakta güçlük çeksem de hiç olmazsa onlara zarar vermeyin diyebiliyorum sadece.
Bazıları onların da bir canı olduğunu ve onların da duygularının olabileceğini unutuyor. Düşüncelerime karşılık bazı kişilerin fikirlerime katılmayışı da beni ilk olarak bu konu hakkında yazmaya itti.
Bulunduğum ortamlarda kesinlikle hayvanlarla ilgili bir konu açılır. Bazı zaman kavga eder, bazı zaman da aynı kanıda olduğumuzun farkına varırız. Yine bir gün bu konuyla ilgili konuşurken asla unutamayacağım sözler duydum ve bu ne cehalettir diye düşünmekten kendimi alıkoyamadım. Söz konusu kişi ben hayvanları ve onların haklarını savunduğumda şöyle bir ifade kullandı, “Bu dünyada milyonlarca insan var. Açlıktan ölüyorlar. Yatacak yerleri dahi yok. Yaşam savaşı veriyorlar. Yardım bekliyorlar. Sen de gelmiş bana burada hayvanlardan mı bahsediyorsun?” İşte o an fark ettim ki biz kendini öncelikli görmeyi erdem sanan insanlar yüzünden bu haldeyiz.
Bahsettiğim kişi doğru söylüyor, biliyorum. Evet, milyonlarca aç veya yardıma muhtaç insan var. Ama eminim ki bunu söyleyen bahsettiği yardıma muhtaçlara da el uzatmak için hiçbir şey yapmıyor. Bu insanlara yardım edecek kadar duyarlı olacak bir kişinin de aynı şekilde hayvanlara da yardım elini uzatacağına ise eminim. Burada tek yapılan, konu hakkında düşünmeden öylesine bir kanıya varmak. Yani biz birinin bir köpeğe çarpıp onu oracıkta bıraktığını gördüğümüzde, “Milyonlarca yardım bekleyen insan varken bu köpeğe neden yardım edeyim?” ya da “Bu kadar insan açken bu köpek de varsın ölsün” diye mi düşünmeliyiz!
Bu nasıl bir düşünce biçimidir bilmiyorum. Bir yardım yapılması söz konusuysa bunun insan-hayvan ayrımı olmamalıdır. Hayvanları aç bırakan, sakatlandığı-yaşlandığı için terk eden, hevesle alıp sonra kapıya koyan, çarpıp kaçan, işkence eden, onları bu duruma getirenler ne yazık ki bizim içimizde yaşayanlar. Böyle yanlış bir düşünce biçimine sahip olanlarsa bunu yapanların bir gün insanlara da aynı şeyleri yapabileceğini hiç akıllarına getirmiyorlar.
Hayvanlar konuşamıyor, çektiği eziyeti anlatamıyor ya da yardıma ihtiyacı olduğunda ifade edemiyor diye onların geri plana atılması söz konusu bile olamaz. Hatta bana göre hayvanlar, insanlardan daha masumdur. İlgi gösterilmeyi ise en çok hak edenlerdir!
DUYGU AKSU
duyguaksu@gmail.com
Yazar: Duygu Aksu
Özel Acarlar Lisesi’nden 2005 yılında mezun olan Duygu Aksu, şu an İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik bölümünde öğrenim görmektedir. Aynı zamanda İÜ Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde yandal olarak Kamu Yönetimi alanında eğitim almaktadır.
Aksu’nun çeşitli yazı, şiir ve röportajları ilk olarak Özel Acarlar Lisesi’nin dönemsel olarak çıkardığı dergilerde yayınlanmıştır. İSTEK Bilge Kağan Okulları 3. Şiir Yazma Yarışması’nda birincilik ödülü alan Aksu, gazeteciliğe ilk adımını ise stajyer editör olarak Fotomaç Gazetesi’nde atmıştır.
Bir dönem İÜ Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü’nün çalışmalarında yer almış olan Aksu, İletişim FM, CNN TURK ve NTV’de staj yaparak çalışmalarını sürdürmüştür. Alanı hakkında yurtiçi-yurtdışında edindiği eğitim ve sertifikaları bulunan Aksu, İngilizce ve Fransızca bilmektedir.
duyguaksu@gmail.com
duygucum cok duzgun yazıyorsun ınsallah gazetecılık meslegınde cok basarılı olur ve hayvanların sesını duyurabılırsın