--------------------------------------------------------------------
Şile Barınağı içindeki canlılarla birlikte bu hafta yıkıldı!
Kör, sakat, yavru, hasta bir sürü köpeğin olduğu bir yer düşünün. Adı barınak da olur, rehabilitasyon merkezi de olur, sığınak da olur, her neyse.. Sonuçta içerideki görüntü hep aynı…Hayvanlar aç, yuva arıyor, daha çok gönüllü gerekiyor, hepsi ilgiden, en önemlisi sevgiden yoksun! Onlarla ilgilenebilecek çok az insan var ve hatta bazı yerlerde hiç yok…
Bu işten para kazanmak ve kar gibi bir amacı olmayan insanlar bir şeyleri düzeltmek için bu kadar çabalarken, bir yandan da karar verme yetkisini elinde bulunduran bazı kesimler bu canlıları görmezden geliyor. Seçim zamanı kapımıza ‘OY’ diye gelenler, insanlardan aldıkları oylarla, başkalarının başına o dünyaları da yıkabiliyor. Bu kararı kim veriyor! Dünyada her şey oluyor. Olanak yok diyerek durumu geçiştirenler de oldu bu güne kadar. Ama çok iyi yöneticiler her zaman bir çıkış yolu buldular. Her zaman içlerindeki hayvan sevgisiyle, halktan aldıkları destekle, gönüllülerle, sivil toplum örgütleriyle ilerlediler. Buldukları çıkış yolu onları yok etmek, görmezden gelmek olmadı. Onlar için de olumlu sonuçlar doğuracak çözümler aradılar… Önemli olan ne olup bittiğini görebilmek, fark edebilmek, doğru çözümü bulabilmek değil mi?
Şile de içinde köpekler varken yıkılan bir barınak… Kör bir köpeği düşünün, aranızda fotoğrafını da görenler olmuştur eminim. Yıkım sırasında içeride ve kulübesi yıkılmış, o ise karanlık dünyasında ne olduğunu anlamlandırmaya çalışıyor muhtemelen. Sonra bu köpeğe ne oldu dersiniz?! Kör bir köpek sokakta nasıl yaşar? Rehabilitasyon merkezinde tedavi olması gereken bir can kapı dışarı edildiğinde nasıl hayatını sürdürür?
Şile’deki durumun bu şekilde sonuçlanmasına neden olanların da verdikleri kararlar yarın öbür gün karşılarına çıkmayacak mı? Kim kimi tebrik edecek bunun sonucu acaba? Söylenecek çok şey var… Ama sabit fikirli bireylerin olduğu bir toplumda değiştirilmesi gereken o kadar çok şey var ki yazmakla bitmez. Bir çöp kamyonuna yarı canlı köpekler atılıp öldürülür, bir kediye-köpeğe arabanın biri çarpar, kaçılır! Bunu yapan yaratık yarın öbür gün insana da çarpıp kaçar, çöp kamyonuna neler neler atar… Şile’de yaşananlar hayvanların karşılaştıkları zulümün sadece bir örneği… Sesini bize duyuramayan daha birçok canın kim bilir başına neler geldi, neler gelmeye devam ediyor… Olanları asla küçümsemiyorum, unutmuyorum! Hayvan hakları savunucusu olanların da artmasını ümit ediyorum. Sayımız arttıkça bu ülkede çok şey değişecek…
Kimsenin sorumluluklarından kaçmaması dileğiyle…!
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış.
Yorum yapın